Jak pokonać stres?

Swish Pattern jest szybkim i bardzo skutecznym sposobem do zmiany przekonań, niekorzystnych zachowań, kompulsji, nawyków i nałogów.

1. Poproś swojego partnera aby wybrał kompulsję, zachowanie bądź nawyk jakiego chce się pozbyć. Daj mu polecenie aby utworzył spory, kolorowy obraz tego zachowania/kompulsji. Gdy to zrobi, niech na razie odłoży go na bok i przejdzie do kolejnego zadania.
2. Teraz potrzebny jest kolejny obraz w którym partner ma kontrolę nad obecnym zachowaniem i ma coś w zamian tej kompulsji/zachowania. Niech ten obraz będzie dla niego jak najbardziej atrakcyjny.
3. Teraz, niech wróci do 1 obrazu – obrazu kompulsji. W dolnym lewym rogu obrazu tej kompulsji niech umieści mały, ciemny obrazek stanu pożądanego. Niech nagle przyciemnij duży obraz podczas gdy jednocześnie mały, ciemny obrazek eksploduje w jasny i wielki, zastępując stary obraz.
4. Powtórz punkt 3. pięć razy dodając dźwięk świstu za każdym razem. Pamiętaj, aby po każdym razie partner zmienił swój stan emocjonalny otwierając oczy na kilka sekund i np. rozglądając się po miejscu, w którym się znajduje.

Proces ten oczywiście można przeprowadzać samemu na sobie. Więcej o technice można dowiedzieć się w szkole Coachów NLP Coaching.

Autor: Adam Dębowski, założyciel Instytutu NLP Coaching

Metafora – towarzyszy ludziom odkąd powstał język: obrazuje, pomaga zrozumieć, przedstawia coś jaśniej, porównuje do czegoś, co już znamy, silnie działa na wyobraźnię, ukierunkowuje podświadomość na rozwiązania, pomaga sterować procesami wewnętrznymi. To doskonałe narzędzie do pracy nad zdrowiem i problemami wszelkiego rodzaju.

Wszystko opiera się na porównaniu: mój problem jest jak… albo np. moje oczy są jak…

I dokończ zdanie jakie przychodzi Ci do głowy.

Np. „moje oczy są jak porysowane szkła”

Kolejna rzecz, to odpowiedź na pytanie „dlaczego?” Odpowiedzi co Ci przyjdzie do głowy.

Np. „ponieważ porysowały się na pewnym etapie życia i są do wymiany”

Na koniec bawisz się metaforą zadając pytania

Np. „ok., a co by się stało, jakbyś zakupił nowe szkła? Jak te obecne są utwierdzone, jak je odkręcić, jak zamontować nowe szkła? Jakie nowe szkła tam zamontujesz? Jakiej jakości szkła będą nowe? Co jeszcze zrobisz w tamtym miejscu?”

Baw się metaforą i obserwuj dokładnie jakie są wyniki.

Autor: Adam Dębowski, założyciel Instytutu NLP Coaching

Rozmowa z bólem

To ćwiczenie przypomina wewnętrzny dialog. Nikt nie może Ci powiedzieć więcej o bólu niż on sam. Najlepiej więc zapytać ból o jego znaczenie i środki zaradcze.

1. Odpręż się całkowicie, zacznij od stóp i wyobrażaj sobie jak mięśnie się rozluźniają i puszczają, przejdź tak przez całe ciało aż poczujesz się w pełni zrelaksowanym.
2. Przedstaw sobie obrazowo ból w jakiejś symbolicznej formie.
3. Porozmawiaj z nim. Zapytaj go, dlaczego w tym miejscu się znalazł? Jaką informację ma do przekazania? Jakiemu celowi służy? Słuchaj bardzo uważnie jego odpowiedzi.
4. Teraz zapytaj swoje symboliczne wyobrażenie bólu, co możesz zrobić, żeby on Cię opuścił? Słuchaj bardzo uważnie, co ma Ci do przekazania.
5. Zwróć uwagę na to, czy czujesz jego zmniejszenie.
6. Wyprowadź się ze stanu odprężenia, otwórz oczy. Jesteś gotów podjąć swoje zwykłe czynności, będąc wolnym od bólu.

Wizualizacja bólu

Jest to kolejna metoda redukcji dolegliwości bólowych poprzez obrazowe przedstawienie bólu.

1. Odpręż się całkowicie, zacznij od stóp i wyobrażaj sobie jak mięśnie się rozluźniają i puszczają, przejdź tak przez całe ciało aż poczujesz się w pełni zrelaksowanym.
2. Wyobraź sobie, swój ból jako kulę. Przypatrz się jej, jaki ma kolor i wielkość. Często ma wygląd jaskrawoczerwonej kuli, wielkość śliwki lub jabłka. Zobacz tę kulę.
3. Niech ta kula się powiększy, aż do wielkości piłki nożnej. Teraz niech się zmniejszy, aż do wielkości ziarnka grochu. Teraz niech przybierze taką wielkość, jaką chce – zwykle przybiera taką, jaką miała na początku lub mniejszą.
4. Teraz zmieniaj w wyobraźni kolor kuli, najpierw na różowy, potem na jasnozielony.
5. Weź teraz tę kulę i umieść tam, gdzie ból był na początku ćwiczenia. Zwróć uwagę na to, czy Twoje dolegliwości się zmniejszyły, czy nie.

Wyprowadź się ze stanu odprężenia, otwórz oczy. Jesteś gotów podjąć swoje zwykłe czynności, będąc wolnym od bólu.

Autor: Adam Dębowski, założyciel Instytutu NLP Coaching

Dzięki temu ćwiczeniu mobilizujesz siły swojego ciała do kontroli bólu. Zmniejsza ono strach, który jest dla Ciebie jednym z czynników powodujących nasilenie dolegliwości.

1. Odpręż się całkowicie, zacznij od stóp i wyobrażaj sobie jak mięśnie się rozluźniają i puszczają, przejdź tak przez całe ciało aż poczujesz się w pełni zrelaksowanym.
2. Przedstaw sobie obraz białych krwinek patrolujących wszystkie okolice Twojego ciała – starających się wykryć jakiekolwiek zaburzenia. Wyślij je tam, gdzie odczuwasz ból. Posiadają one moc naprawiania i uzdrawiania.
3. Wyobraź sobie, jak białe krwinki atakują chorobę i niszczą ją, a okolica ta staje się czysta, zdrowa i wolna od bólu.
4. Zobacz, jak białe krwinki penetrują bolące, napięte mięśnie i tkankę łączną. Teraz wyobraź sobie, jak się te tkanki rozluźniają. Poczuj całą tę okolicę ciała zupełnie rozluźnioną.
5. Poczuj, jak wraz z rozluźnieniem mięśni i tkanki łącznej ból tej okolicy się zmniejsza lub całkiem zanika.
6. Wyprowadź się ze stanu odprężenia, otwórz oczy. Jesteś gotów podjąć swoje zwykłe czynności, będąc wolnym od bólu.

Autor: Adam Dębowski, założyciel Instytutu NLP Coaching

Oto metoda na alergię jaką stworzył Robert Dilts, jeden z odkrywców technik NLP. Więcej o NLP znajdziesz na stronie Instytutu.

1. Niech pacjent (albo Ty jeśli stosujesz tę metodę sam na sobie), wyobrazi sobie lub przypomni bliskość substancji, która wywołuje reakcję alergiczną. Niech wyobrazi sobie ją tak dokładnie, że zacznie odczuwać część dyskomfortu związanego z alergią. Im więcej objawów fizjologicznych tym lepiej (np. łzawienie oczu, zmiana koloru skóry, kaszel, itd.)

2. Załóż kotwicę 1 na dysocjację
Można ją założyć poprzez dawanie pacjentowi (bądź przeprowadzać samemu na sobie ten proces) instrukcji: „odchyl się do tyłu, wygodnie, zwróć głowę i oczy do góry. Wyobraź sobie grubą szklaną szybę pomiędzy tobą i substancją, która wywołuje reakcję alergiczną. Wyobraź sobie ciebie odpływającego do tyłu, ponad siebie, patrzącego na siebie w dół tak jakbyś był w pokoju projektora w kinie patrząc na siebie siedzącego na widowni”
Załóż kotwicę kiedy zobaczysz, że pacjenta (bądź Twój) oddech jest płytki i równy.
3. Załóż kotwicę 2 – taką, jaką pacjent (albo Ty) chce mieć w obecności substancji, która wywoływała reakcję alergiczną.
Niech pacjent rozwinie pozytywną ‘oczekiwaną reakcję’ poprzez wyobrażenie sobie tak dobrze jak to tylko możliwe, jak można reagować na działanie dotychczasowo alergicznej substancji.
4. Załóż kotwicę na kilka doświadczeń odwołania się do kontrprzykładów (kotwica 3) – niech pacjent przypomni sobie wspomnienie w asocjacji, w którym jest tuż obok czegoś pod wieloma względami podobnego do substancji która wywołuje reakcję alergiczną, lecz to coś reakcji nie wywołuje
5. Odpal kotwicę nr 1 – na stan dysocjacji i niech pacjent rozpocznie wyobrażanie sobie przebywania w pobliżu substancji wywołującej reakcję alergiczną. Wtedy odpal kotwicę na stan pożądany 2 i kontrprzykład 3 jednocześnie. Upewnij się, że trzymasz kotwice wystarczająco długo, aby zobaczyć pełne fizjologiczne odpowiedzi związane z tymi doświadczeniami – w przeciwstawieniu do reakcji alergicznej.

Autor: Adam Dębowski, założyciel Instytutu NLP Coaching